காணாமல் போன ஆங்கிலப் பத்திரிகைகள்

 இல்லஸ்ட்ரேட்டட் வீக்லி  என்று   ஒரு  ஆங்கிலப்   பத்திரிகை .

இப்போ இருக்கிற 35 வயதிற்குக்     குறைவான பல பேருக்கு இப்படி ஒரு பத்திரிகை  இருந்தது என்று தெரிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை .பத்திரிகை என்றால் பெரிய சைசில் .நியூஸ் பேப்பரை  நாலாக மடித்தால் ஒரு சைசு வருமே   அதில் நாலா பக்கத்திலும்  கொஞ்சம் குறைச்சுக்கணும்    வழக்கமான  பத்திரிகைளை    விடப்   பெரிய சைசு .

அந்த  அச்சு வடிவம் ஃ போட்டோ  எல்லாமே நன்றாக இருக்கும். 1981 வரை வாங்கிக் கொண்டிருந்தேன் என் சொந்தக் காசில் . பிறகு ஆபிசில் புக் கிளப் இருந்ததது . அதில் இதுவும்  கிடைக்கும் 

இல்லஸ்ட்ரேட்டட் வீக்லி  படிக்காமல் வெறுமனே கையில் வைத்திருந்தாலே  நம்மைப் பார்ப்பவர் மனதில் இவங்க ஒரு அறிவாளி என்ற எண்ணத்தைக் கொடுக்கும்.  என் குழந்தைகள் பிறந்த பின்பு புத்தகம் படிக்க நேரமில்லை . என் மூத்த மகன் வெகு சீக்கிரம் குழந்தைகள் கதை கொண்ட புத்தகங்கள் படிக்க ஆரம்பித்தது விட்டான் . கிட்டத்தட்ட 7 வயதிலேயே .  அதனால் அவனுக்கு என நிறைய  புத்தகங்கள் வாங்க ஆரம்பித்தோம் . பிறகு  குழந்தைகள் இருவருக்கும் புத்தகங்களைக் கிழிக்கக் கூடாது படிக்கணும் என்கிற புரிதல் வந்து  இந்தப்   பத்திரிகை வாங்க நினைத்த போது   அந்தப் பத்திரிகை யை  நிறுத்தி விட்டார்கள் .

 நான் படிக்க ஆரம்பித்த போது குஷ்வந்த் சிங் அவர்கள்  அதன் எடிட்டர் ஆக இருந்தார் . அவரின்  'With Malice Towards One and All', என்கிற எடிட்டரின் பக்கம் பலரைக் கவர்ந்த ஒன்று .அவரது லோகோ மறைந்த மரியோ மிராண்டாவின் கேலிச்சித்திரத்துடன் இருக்கும்  . ஒரு பெரிய  பல்புக்குள்  புத்தகங்கள்,  பத்திரிகைகள் மற்றும்  மதுபானங்கள் நடுவே அவர் அமர்ந்து பக்கம் பக்கமாக எழுதுவது போல ஒரு படம் . அவரது ஆங்கில எழுத்து நடை நன்றாக இருக்கும். நான் கல்லுரியில் படிக்கும் நாட்களில் டி வி  கிடையாது . எனவே பத்திரிகைகள் மட்டுமே மக்களிடம் மிகுந்த தாக்கத்தை உண்டாக்கியது .  அதில் வரும் ஆங்கில குறுக்கெழுத்துப் போட்டி மிகுந்த பிரசித்தம் .

எமர்ஜென்சி காலங்களில் திருமதி  இந்திரா காந்தி பற்றி ஒரு வாரம்  தனி இதழாகப் போட்டிருந்தார்கள் . மேலும் திருமதி  இந்திரா காந்தி அவர்கள் வெகு விரைவில் குறுக்கெழுத்துப் போட்டிகளின்  வெற்று  கட்டங்களை நிரப்புவார் என்று  ஒரு முறை எந்தப் பத்திகையிலோ எழுத ஆங்கிலக்    குறுக்கெழுத்துப் போட்டிகளை நிரப்பும் விளையாட்டைஇந்தப் பத்திரிகையிலிருந்து விளையாட ஆரம்பித்த என் தோழிகளும் உண்டு.

அதற்குப் பரிசும் உண்டு என்று நினைக்கிறேன் . . அதில்  வரும்  விளம்பரங்களும் அழகாகப்   பளிச் என்று இருக்கும் . நிறைய வீடுகளில் பழைய வீக்லியை விலைக்குப் போடாமல் அப்படியே வைத்திருந்தார்கள் ஏனெனில் விலையும் அதிகம் கண்டென்ட்டும் இருந்தது . பொதுவாக அந்த நாட்களில் எல்லா வீடுகளிலும் கதைகளை எடுத்து பைண்டு பண்ணி  வைக்கும்    வழக்கம் உண்டு . படிக்க விரும்புவோர்   கூகிளில் ஆர்க்கைவ்ஸில் இருக்கின்றன . படித்து இன்புறலாம் .

 

 

 

பரீட்சை காமெடிகள்

 பரீட்சை என்றால்  60  -70  களில் எல்லாம் சீரியஸான முகத்துடன்  நெற்றியில் அவரவர் நம்பிக்கைக்குத் தகுந்தாற்போல் விபூதி  குங்குமம் நாமம் செந்தூரம் போன்றவைகள்  நெற்றியில்  வைக்கப்பட்டிருக்கும் . இவற்றை இட்டுக்கொண்டால் நாம் படித்த பாடத்திலிருந்து மட்டுமே கேள்விகள் வரும் , நாமும் பாஸ் பண்ணிவிடலாம் என்று பரவலாக நம்பப்பட்டது.

 நான் படித்தது திருச்சியில் என்பதால் எஸ் எஸ் எல் சி பரீட்சை அன்று காலையில் தந்தை/தாய்  சகிதம் அல்லது தனியாக  பல மாணவர்கள்  மலைக்கோட்டை கீழே உள்ள மாணிக்க விநாயகர் சந்நதியில் ஆஜராகி இருப்பார்கள் . ஹி ஹி நானும் கூடத் தான் .

நாங்கள் பரீட்சைக்குக்     கிளம்பும்போது சகுனங்கள் பார்ப்பார்கள் . பூனை நிச்சயம் கிராஸ் பண்ணக்கூடாது . பால் கொண்டு வருபவர் எதிரில் வரக்கூடாது போனால் போகட்டும் போன்ற அபசகுமான பாடல்களைத் தவிர்க்கும் முறையாக ரேடியோ வைக்கமாட்டார்கள் .இன்ன பிற ...

என்னால் மறக்க முடியாத ஒரு நம்பிக்கை நாம்  படிக்கும் போது கழுத்தை கத்தினால் அந்த chapter லிருந்து கேள்வி வருவது சர்வ நிச்சயம் .என்று நம்பப்பட்டது.  கேள்வி செட் பண்ணுபவருக்கும் கழுதைக்கும் நாம் படிக்கும் chapter க்கும் என்ன மாதிரி டெலிபதி என்று தெரியவில்லை இப்பொழுது நினைத்தால் சிரிப்பாக இருக்கிறது  ( திருச்சியில் அந்தக் காலத்தில் கழுதைகள் நிறைய இருக்கும்)

 பிறகு நான் வேலை கிடைத்து சென்னையில் ஹாஸ்டலில் தங்கி இருந்தபோது வேறு நல்ல வேலைக்கு முயன்றுகொண்டிருந்தபோது இந்த சகுனங்கள் எல்லாம் பார்க்க முடியவில்லை , கிட்டத்தட்ட இவையெல்லாம் மறந்து விட்ட சமாச்சாரங்களாகவே போய் விட்டன 

. ஆனாலும் என் அதிர்ஷ்ட பென்சில் பாக்ஸ்  மட்டும்  எல்லாப்  பரீட்சைகளிலும் எல்லா ஊர்களிலும்  என் கூடவே வந்துவிடும் . இது பற்றி முன்பே ஒரு பதிவில் ஃ போட்டோவுடன் எழுதிவிட்டேன்.

என் மகன்கள் படித்த காலங்களில் நான் வேலையில் இருந்ததால் இவைகளை எல்லாம் பார்க்கவில்லை .

 ஆனால் அவர்கள் பத்தாவது பன்னிரண்டாவது பரீட்சை எழுதிய எல்லா நாட்களிலும் மூன்று மணி நேரம் சாமி ரூமில் உட்கார்ந்து அங்கு பரீட்சை ஆரம்பிக்கும்  நேரத்திலிருந்து முடியும் வரை  தொடர்ந்து சாமி கும்பிடுவேன் 

.

10 மணிக்குப் பரீட்சை என்றால் பாத் ரூம் எல்லாம் போயிட்டு வந்து வீட்டை வெளிப்பக்கமாகப் பூட்டி விட்டு உட்காருவேன் , இது வாலண்டரி ரிட்டையர் மெண்டு வாங்கியதால் சாத்தியமாயிற்று  முடிந்தவரை நடுவில் எழுந்திருக்க மாட்டேன் , ஏனெனில் என் அம்மா எங்களுக்கு அப்படிச் செய்த காரணத்தால்.

 ஒரு 5  வருடம் முன்பு ஜப்பானிய பரீட்சை எழுதினேன் , அப்போது என் ஜப்பானியத் தோழி என்னிடம் சொன்ன விஷயம் .

எந்தக்காரணத்தைக் கொண்டும் தலைக்குக் குளிக்க வேண்டாம் , அப்படிச் செய்தால் படித்ததெல்லாம் தண்ணியோடு போய்விடுமாம் .

பிறகுதான் தெரிந்தது ரஷியாவிலும் இந்த நம்பிக்கை உண்டு . பரீட்சை அன்று தலை குளிக்கமாட்டார்கள் என்று

இரணடாவது டிப்ஸ் மறக்காமல் கிட்-கேட்  (kit -Kat) சாக்லேட் வாங்கிச் சாப்பிடணும் . பாஸ் நிச்சயம் என்றாள். கிட் கேட் என்பதை ஜப்பானியர்கள் கித்தோ கத்சு என்பார்கள் அப்படி என்றால் நிச்சயம் வெற்றி என்று பொருள் .

என் தோழி ஒருத்தி ஸ்கூல் படிக்கும் போது தலை வாராமல் வருவாள் , ஏனென்றால் படித்ததை எல்லாம் சீப்பு அப்படியே  வாரிக்கொண்டு போய்விடும் அது ரிசல்ட்டை வாரிவிட்டுவிடுமாம் , முதல் நாள் இரவே தலை சீவி விட்டுக்கொண்டு விடுவாள்.

சிலர் பரீட்சை க்கு என்றே தனி பேனா வைத்துக்  கொள்வார்கள் .

ஒரு சிலர் பரீட்சைக்கு என்றே ராசியான டிரஸ் வைத்துக் கொண்டு அதையே  தொடர்ந்து இருக்கும் பரீட்சை  நாட்களிலும் தினமும் போட்டுக் கொண்டுவருவார்கள் ,

 இன்னும் சிலர் இட்லி  தவிர்ப்பார்கள் , ( வெள்ளை முட்டை மாதிரி இருப்பதால் ) எங்க வீட்டில் வத்தக் குழம்பு  ஊற வைத்த பருப்புகள் கொண்டு செய்யும் குழம்பு கூட்டு கறி,,பாகற்காய் சுண்டைக்காய் கறி  செய்ய மாட்டார்கள் .

இதையெல்லாம் என் மகனிடம்  சொன்னபோதுஅவன் சொன்ன காமெண்ட் " அப்ப   நீ  ஒழுங்காகப் படிக்காமல் இப்படித்தான் கழுதை கத்தின பாடம் , ராசியான பென்சில் டப்பா பாட்டியோட பிரார்த்தனை  இதுங்களால தான் பாஸ் பண்ணிட்டே வாழ்க்கையை ஓட்டிட்டியா  ?

 வெளி வேலைகளும் வீட்டு வேலைகளும் சேர்ந்து கொண்டதால் பிளாக் பக்கமே  வர முடியவில்லை .

தங்கமே என் தங்கமே

நானும் பல வருடங்களாகப் பார்க்கிறேன் தங்க நகைக்கடைகளில் எப்போதுமே கூட்டம் ஜே ஜே என்றுதான் இருக்கிறது .

  டிவியில் தினம் தினம் எங்கள் கடையில் தங்கம் வாங்குங்க என்று பல நகைக்கடைகள் ஏகப்பட்ட காரணங்கள் கூறுகிறார்கள் . அதே போல் எங்களிடம் தங்கம் விற்றால் உங்களுக்கு லாபம் என்றும் சில நிறுவனங்கள் சொல்கிறார்கள் . பொதுவாகவே தங்கத்தில் முதலீடு செய்வது என்பது புத்திசாலித்தனமான ஒரு நல்ல தெரிவு என்ற எண்ணம் பரவலாக உள்ளது . நிச்சயமாகத் துணி மணிகளில்  பாத்திரம் பண்டம் வேண்டாத சாமான்களில் செய்யும்  செலவை விட உத்தமம் தான் ,மறுக்கவில்லை . இந்த ஐந்து வருடங்களில் தங்கத்தின் குறைந்தபட்ச  விலை   மற்றும்    அதிக பட்ச விலை ,

 . தவிரப்  பல வருடங்களாக தங்கம் விலை எப்படி இருந்துள்ளது என்றும் நெட்டிலிருந்து எடுத்துள்ளேன் .

வருடம்	குறைந்தபட்ச  விலை	அதிக பட்ச விலை
2013	2986.80	3113.20
2014	2838.80	2983.30
2015	2601.27	2819.90
2016	2491.00	3233.62
2017	2744.50	3042.82
2018	2907.00	2926.00

64	Rs. 63.25	1991	Rs. 3,466.00
1965	Rs. 71.75	1992	Rs. 4,334.00
1966	Rs. 83.75	1993	Rs. 4,140.00
1967	Rs. 102.50	1994	Rs. 4,598.00
1968	Rs. 162.00	1995	Rs. 4,680.00
1969	Rs. 176.00	1996	Rs. 5,160.00
1970	Rs. 184.00	1997	Rs. 4,725.00
1971	Rs. 193.00	1998	Rs. 4,045.00
1972	Rs. 202.00	1999	Rs. 4,234.00
1973	Rs. 278.50	2000	Rs. 4,400.00
1974	Rs. 506.00	2001	Rs. 4,300.00
1975	Rs. 540.00	2002	Rs. 4,990.00
1976	Rs. 432.00	2003	Rs. 5,600.00
1977	Rs. 486.00	2004	Rs. 5,850.00
1978	Rs. 685.00	2005	Rs. 7,000.00
1979	Rs. 937.00	2006	Rs. 8,400.00
1980	Rs. 1,330.00	2007	Rs. 10,800.00
1981	Rs. 1,800.00	2008	Rs. 12,500.00
1982	Rs. 1,645.00	2009	Rs. 14,500.00
1983	Rs. 1,800.00	2010	Rs. 18,500.00
1984	Rs. 1,970.00	2011	Rs. 26,400.00
1985	Rs. 2,130.00	2012	Rs. 31,050.00
1986	Rs. 2,140.00	2013	Rs. 29,600.00
1987	Rs. 2,570.00	2014	Rs.28,006.50
1988	Rs. 3,130.00	2015	Rs.26,343.50
1989	Rs. 3,140.00	2016	Rs.28,623.50
1990	Rs. 3,200.00

 Source :https://www.bankbazaar.com/gold-rate/gold-rate-trend-in-india.html

தங்கத்தில் முதலீடு என்பது சராசரியாக 8 முதல் 10  சதவிகிதம் வருட வருமானம்  தருவதாக இருக்கிறது .

ஆனால் வாங்கும்போது போடும் செய்கூலி ,சேதாரம் ,வரி, மற்றும் விற்கும்போது போடும் செய்கூலி சேதாரம் வரி இவைகளைக் கணக்கில் கொண்டு போட்டால் சராசரியாக ஒரு 7 சதவிகித வருமானம் மட்டுமே எட்டும் ..ஆனால் என்ன நகையை வைத்துக் கொண்டு பணம் புரட்டுவது என்பது நிலம் ,வீடு இவைகளுடன் ஒப்பிட்டால் ஈஸியான ஒன்று . தவிர சிறிய அளவு முதலீடும் செய்ய முடியும். எனவேதான்   மக்களிடையே தங்கத்திலான முதலீடு பிரபலமாக உள்ளது போலே.

பழையன கழிதலும் மறுபடியும் அதே பழையன புகுதலும

  எல்லோரும்  மாற்றம் என்பது தவிர்க்க முடியாதது ,

மாற்றம்   ஒன்றே நிரந்தரம் ,

.மாறாதது என்று கூவிக்கொண்டு இருக்கையில்

 நான் இப்போது பழையனவற்றைப்   புகுத்தவே  இந்தப் பதிவு   எழுதுகிறேன்.

 இதைப்  பழையனவற்றுக்கான ஒரு  "மான் கி பாத் "பதிவு என்று கூடச் சொல்லலாம்.

 நான் பள்ளிக்கூடம் படிக்கும் போது எல்லா பத்திரிகைகள்   ரேடியோ

 போன்றவற்றில் குக்கரில் சாதம் வடிப்பது தான் நல்லது .

 சத்தெல்லாம் கஞ்சியில் போய் விடுகிறது ,

 நாமெல்லாம் வெறும் சக்கையை மட்டும் தான் சாப்பிடுகிறோம் ,

 எரி பொருள் மிச்சம் ,

சமையல் நேரம் பாதியாகக் குறையும்

என்று ஓவராக சவுண்டு கொடுக்க,

 நான் சத்தே இல்லாத சாதம் சாப்பிடுவதால் தான் ஒல்லியாக இருப்பதாக வீட்டில் ஓயாத  பிரசங்கமே பண்ணினேன் .

 நம் வாழ்க்கை முறையை மாத்தணும் என்றெல்லாம் டயலாக்  அடித்தேன் .

கிட்டத்தட்ட  நான் எங்கள் வீட்டில்  உள்ளிருப்புப்
 போராட்டம் நடத்திக்  குக்கரை வாங்க வைத்தேன் .

யாருக்குமே அந்த சமையல் பிடிக்கவில்லை என்னையும் சேர்த்துத் தான் .

.ஆனாலும் உடம்புக்கு நல்ல விஷயமெல்லாம்   அப்படித்தான் ருசியில்லாம இருக்கும் என்று பொழிப்புரை பதவுரை எல்லாம் சொன்னேன் .

பிறகு என் அம்மாவிற்கு வயிற்றில்  தாங்க  முடியாத வலி வர  மண் பானையில் சாதம் மட்டும் சமைக்க ஆரம்பித்தோம்  .

 வலி கொஞ்சம் குறைந்ததது .

அப்போது கூட குக்கர் சாதம் தான் காரணம் என்று யாருக்கும்  தோன்றவில்லை .

ஆனாலும் என் அக்காவுக்குக்  கல்யாணம் பேச வருபவர்கள் மண் பானையில் சமைத்தால் நம்மளை மதிக்க மாட்டார்கள் என்று சிலர் சொல்ல மறுபடியும் " குக்கர்" ராணி மாதிரி வந்து அடுப்பிலே  ஏறி உக்காந்துக்கிச்சு.


எனக்கும் வயிற்றில் ஒரு சங்கடம் இருந்து கொண்டே இருந்தது . ஆனால் சின்ன வயது என்பதால் அதன் தாக்கம் தாங்கிக் கொள்ளும் படி இருந்தது .

நான் எப்பொழுதுமே  மிகவும்  குறைவாகத்தான் சாப்பிடுவேன்  எனவே வயிறு வலிக்கான காரணம் அதுதான் என்றும்
பிறகு என் தாய் இறந்த பின் அம்மா மாதிரியே எனக்கும் வலி என்று முடிவு கட்டிவிட்டு   வலி வரும்போது சோடா சாப்பிடுவேன் .

 பிறகு  எலக்ட்ரிக்  அரிசி குக்கர் சாதம் சாப்பிட்ட பின்னும் வலி குறையவில்லை .ஆனாலும் தாங்குகிற வலிதான்.

தாங்க முடியாத வயிற்று வலி என்பது கிட்டத்தட்ட எல்லா நாட்களுமே 2003ம்  வருடத்திலிருந்து வந்தது .

பல டாக்டர்கள்  ஆயுர் வேதம் அல்லோபதி எல்லாமே .....
பெரிய டாக்டர்கள் ....
பல ஸ்கென்கள்....

லிவர் மட்டும் கொஞ்சம்  ஆம் கொஞ்சமே பெரிதாக உள்ளது ..
மாத்திரைகள் .....

மற்றபடி எல்லாமே நார்மல் .....

எந்த மருந்துக்கும்  பலனில்லை .

சாப்பிட்ட வுடன் ஒரு அரை மணி முதல்  சில நாட்களில் இரண்டரை மணி நேரம் வரை கூட  நீடிக்கும் .எந்த வேலையையும் செய்ய முடியாது.

பாடம் நடத்த புத்தகம் தூக்குவது கூட முடியாது  .

எனவே அந்த கிளாஸுக்கான பாடத்தை ஜெராக்ஸ்  எடுத்துக் கொள்வேன்.

ஒரு நாள்  நான் என் தோழியுடன் தமிழ் நாடு டூரிஸமில்  
கோயில்களுக்குப் போன போது இந்த மாதிரி சாப்பிட்டதும் வலி வந்தது .

 கூட இருந்த  ஒருவர்  நீங்க கஞ்சி வடிச்சு சாப்பிடுங்க என்று சொன்னார் .

ஆனால் சாதம் வடிப்பது என்பது வடித்தட்டு  வைத்தும் லேசில் சரி வர செட் ஆகலை .
பிறகு கறிகாய் வடிகட்டி கொண்டு வடித்து  இப்போது செட்   ஆகி சாதம்  வடிக்க வந்துவிட்டது .

கிட்டத்தட்ட  ஒரு மாதமாக வடித்த சாதம்தான் .

ஒரே நாளில் குறையவில்லை .

படிப்படியாகத்தான்  குறைந்தது.

 அவ்வளவாக வயிற்று வலி வருவதில்லை .

 பழைய  சமையல் முறை மறுபடியும் வருவேன் என்று வீர வசனம் பேசிக்கொண்டு வந்து விட்டது.
நானும் நிறைய பேரிடம்  குக்கர் சாதம் இல்லாமல் வடித்த சாதமே ரெகமண்டு  பண்ணுகிறேன்.



டிஸ்கி :  வயிற்றில்  பிரச்னை இருப்பவர்கள் முடிந்தவரை வடித்த சாதம் சாப்பிடுவதை வாழ்க்கை முறையாக மாற்றவும் .